
China: een land met een rijke historie en
een snel groeiende economie
Waar ter wereld je ook bent, bij 888.com kun je altijd genieten van pokeren, casino en zelfs blackjack! Voel de spanning met
spelers van over de hele wereld bij het beste meest betrouwbare online casino: 888.com!
China.
Een land met 1,3 miljard inwoners, een zeer rijke historie en momenteel
de hardstgroeiende economie ter wereld. Een land waar het massatoerisme
nog niet ontdekt is, maar waar de komende decennia verandering in
gaat komen als het aan de Chinese overheid ligt. Een land waar je
niet alleen veel bezienswaardigs kunt bezoeken, maar waar je tegelijkertijd
ook zelf een grote bezienswaardigheid bent. Een land dat totaal
anders is dan alle andere landen ter wereld.
Het reizen in China is minder makkelijk dan het reizen
in de meeste landen: Chinezen spreken doorgaans namelijk geen Engels.
Wanneer je dan op een ontzettend groot treinstation een treinkaartje
wilt kopen, kost dat de nodige inspanning. Naar verloop van tijd
leer je wel hoe je bepaalde zaken het beste kunt regelen.
In zes weken tijd hebben we achtereenvolgens de
steden en omgevingen van Peking, Xi'an, Chengdu, Yangshuo, Canton
en Hong Kong bezocht. Reizen deden we per trein, wat erg goed is
bevallen: tijdens het reizen heb je prachtige uitzichten op het
Chinese plattelandsleven, waar je normaalgesproken niet zo snel
komt. China is in één woord gewoon fantastisch!
Achteraf kijk ik terug op misschien wel de mooiste
en meest speciale reis van mijn leven en ik denk dat dat ook voor
mijn reispartner geldt.
Heb je vragen of opmerkingen naar aanleiding van wat
je gelezen hebt? Schroom dan niet om een e-mail te sturen: 
Meer
reisverslagen en info op
china.pagina.nl
Hieronder leest u mijn dagboek van de reis.
|
| dinsdag 7 september:
aankomst in Peking
Vanmorgen zijn we om 10:00 uur aangekomen in Peking. Toch lastig
wanneer je elkaars taal niet spreekt, bemerkten we toen we de bus
zochten die ons naar ons hostel zou moeten brengen. Na veel handen
en voetenwerk wisten we welke bus we moesten hebben en dat we bij
halte ' ' eruit
moesten. Een Duitse student die in Peking studeert en toevallig
in de bus zat kon ons gelukkig hierbij helpen.
De eerste dag hebben we wat gelanterfant, eerste
indrukken opgedaan van deze wereldstad en zijn we bijgekomen van
de vliegreis. Eerste indruk: zeer grote en uitgestrekte stad, veel
toeterende auto's, grappige Chinezen die voortdurend vreemd naar
je kijken en tal van activiteiten die op straat plaatsvinden (klik
op het derde plaatje hiernaast, voor een filmpje van dagelijkse
ochtendmeditatie. Op de achtergrond hoor je een blokfluitende Chinese
vrouw).. |

|
| woensdag 8 september:
Plein van de Hemelse Vrede & De Verboden Stad
Vandaag hadden we besloten Het Plein van de Hemelse Vrede te bezoeken
in combinatie met De Verboden Stad. Met de metro zijn we daar naartoe
gegaan. Erg groot en indrukwekkend allemaal. Een Chinees wilde erg
graag met ons op de foto en onze sneakers waren erg indrukwekkend.
Ook grappig zijn de Chinese studenten in Peking; regelmatig loopt
een stelletje Chinezen naar je toe om een praatje aan te knopen.
Na het bezoek aan De Verboden Stad zijn we via
een omweg naar het hostel terug gelopen. Dat doen we dus nooit meer;
na uren lopen kwamen we er achter hoe groot Peking is. |
 
 |
| donderdag 9 september:
Hutongs & Beihai Park
Na een ontbijtje in het hostel (erg goed, erg westers) zijn we met
de metro naar Noord Peking vertrokken, om daar wat oude Hutongs
te bekijken. Een Hutong is een traditioneel hofje waar de bewoners
al eeuwenlang op dezelfde manier leven. Mensen leven er samen en
helpen elkaar met alles. Het opvallendste is dat de bewoners er
(naar Westerse maatstaven) vrij armoedig leven, maar je wel veel
van de nieuwste mobiele telefoons en (Europese) auto's vindt. Tevens
hebben we vandaag een bezoek gebracht aan de Drum-tower; een hoge
toren met enorme trommels, die samen met de Bell-tower (klokken
ipv trommels) een geluidspektakel over de stad kan verspreiden.
Aan het einde van de middag hebben we een bezoek
gebracht aan het Beihai-park: Pekings oudste keizerlijke tuin. Erg
mooi. |
 
  |
vrijdag 10 september - zaterdag 11 september: Zomerpaleis
Vrijdag besloten we het Zomerpaleis te bezoeken. We zouden de
metro nemen naar het meest noord-westerlijke station, en dan verder
lopen. Na anderhalf uur zagen we dat we nog maar een kwart van
de tocht hadden afgelegd en besloten we met de bus verder te gaan.
Het valt niet mee om uit twintig busbordjes met Chinese tekens
de juiste keuze te maken.
Het zomerpaleis was mooi. Het gaf met uitzondering van 'De Zee
van Wijsheid Tempel' (die was veel groter) een vergelijkbaar beeld
als het Beihai park. 's Avonds zijn we flink 'los' gegaan in Peking;
het is immers weekend. In de buurt hadden we een achterafstraatje
ontdekt met tal van leuke kroegjes, waar we geintegreerd hebben
met Chinezen en westerlingen. Deze kroegjes zijn daar gevestigd
nadat bekend is gemaakt dat het betreffende straatje binnen zes
maanden voor de vlakte moet (het oogt immers niet bij de moderne
kantoorcomplexen en de Olympische Spelen staan voor de deur).
Een zeer uniek bagpackers uitgaansstraatje in China. Zeer jammer
dat dit over enkele maanden niet meer bestaat.
Zaterdag hebben we een rustdag gehouden. 's Middags zijn we naar
het station gegaan om treinkaartjes naar Xi'an te kopen. Ook dat
was een flinke puzzeltocht: je komt op een enorm station (ter
grootte van een behoorlijke luchthaven) met duizenden Chinezen.
De uitdaging is om het juiste loket te vinden en daar de juiste
kaartjes te kopen. Met de aanwijzingen uit de Lonely Planet is
dit uiteindelijk gelukt.
|
 
 
|
| zondag 12 september:
De Chinese Muur
Om 07:00 uur zijn we vertrokken naar de Chinese Muur, die we tussen
Jinshanling en Simatai hebben bewandeld (zo'n 10 kilometer), een
deel over een gerestaureerd stuk en een deel over een ongerestaureerd
stuk. Een zeer indrukwekkend bouwwerk: zover je kunt kijken kruipt
de 6400 km lange muur over de bergtoppen. Doordat de muur tussen
de verschillende wachttorens erg daalt en stijgt en door het warme
weer was het een flinke tocht. |
 
|
| maandag 13 september
- donderdag 16 september: Xi'An en het Terracotta-leger
Maandagavond zijn we naar Xi'An vertrokken. Wat een hel: de slaapplaatsen
waren uitverkocht, dus moesten we 13 uur zitten op stoelen met een
rechte rugleuning waarop je echt niet kon slapen. Wij waren de enigen
in de trein zonder spleetogen, dus we kregen erg veel aandacht.
Vooral toen we de pijpen van onze afritsbroeken gingen aanritsen.
40 Chinezen waren 100% gefocust op ons en daarna vond nog 15 minuten
na-overleg plaats. Eenmaal aangekomen in Xi'An (06:00 uur, dus veel
te vroeg) probeerden we een Engelstalige stadskaart te kopen, wat
niet lukte. Niemand kende het hostel, ook geen taxi-chauffeurs (of
niemand begreep ons; niemand sprak immers Engels) en we hadden dus
een uitdaging. Een grote opluchting toen we om 07:00 uur bij toeval
een internetcafe tegen kwamen, waar we het adres en een routebeschrijving
naar het hostel hebben gevonden.
Xi'an is een mooie stad met ongeveer de helft van
de inwoners van Peking (6 miljoen), maar het lijkt veel kleiner.
Het hostel heeft een erg Chinese inrichting; we hebben er een tweepersoons
kamer met eigen voorzieningen en een buitendeur aan een gezellig
binnenplaatsje. De bezienswaardigheden in Xi'an liggen allemaal
vrij centraal. Gister en vandaag hebben we de bezienswaardigheden,
zoals het museum en het moslim-kwartier bezocht. Morgen brengen
we een bezoek aan het Terracotta-leger (enkele hallen vol met vrij
recent ontdekte zeer oude poppen) en overmorgen vertrekken we met
de trein naar Chengdu.
Het is wel even wennen in Xi'an als je Peking gewend
bent: nauwelijks mensen die Engels spreken en nauwelijks verwesterde
eetgelegenheden (buiten de fastfoodketens om). De eerste avond hebben
we ongeveer een uur gezocht naar een geschikte eettent, teneinde
in een typisch Chinees eettentje terecht te komen met smerig servies
en herbruikte houten stokjes om van te eten. Het was het enige dat
we konden vinden. Intussen wisselen we elkaar vanaf Peking af met
een rommelend darmkanaal. Dat kan erg vervelend zijn wanneer er
slechts een toilet is zonder deur en waar je moet vragen om toiletpapier
(teneinde na vijf minuten wachten een opgefrommelde servet te krijgen).
|
 
 
|
zaterdag 18 september
- woensdag 22 september: Chengdu
Zaterdag zijn we om 13:20 uur in de trein gestapt naar Chengdu.
Hardsleepers dit keer; een stuk comfortabeler dan de vorige treinreis.
Zondagochtend om 05:30 kwamen we aan met de trein in Chengdu, waar
iemand van het hostel ons (onverwacht) opwachtte. Bij aankomst regende
het behoorlijk. 's Middags hebben we wat rondgeslenterd door Chengdu.
Chengdu lijkt een stuk rustiger en georganiseerder dan voorgaande
steden.
De volgende ochtend hebben we een bezoek gebracht aan het Panda
Breeding Institute, een onderzoekscentrum voor de Reuze Panda.
Grappig om te zien: de volwassen panda's eten slechts; de kindjes-panda's
spelen er naar hartelust op los. Het is niet geheel onterecht
dat er niet zoveel Panda's meer zijn: ze zijn onhandig en erg
dom. Dinsdag hebben we een bezoek gebracht aan het stadje Qingcheng
Shan, zo'n 70 km buiten Chengdu, waar we met een kabelbaan een
berg op zijn gegaan, teneinde een prachtige wandeling naar beneden
te maken en mooie tempels te bezoeken. Resultaat: een fiasco!
Het was veel te bewolkt om naar beneden te kunnen kijken en het
krioelde er van het Chinese massatoerisme. Bovendien waren we
erg veel geld kwijt aan entree.
We hebben de eerste avond in Chengdu een erg goed westers restaurant
gevonden, waar we vanavond voor de derde keer gaan eten. Gisteravond
hebben we toch maar een keer een lokale eetgelegenheid bezocht.
Erg grappig. Op de menukaart stonden geen Engelse namen en ook
geen afbeeldingen. Onze bestelling hebben we uiteindelijk (met
vier man personeel rond onze tafel) gedaan door een kip te tekenen
en 'toktok' te roepen en door een groentegerecht op de tafel van
enkele Chinezen aan te wijzen. Het resultaat was prima: een soort
van kip/aardappel soep en paksoi met knoflook (denken we). Tenslotte
nog genoten van een typisch Chinees tafereel: aan de tafel naast
ons ontstond een heftige discussie (ruzie, met duwen en trekken)
wie de rekening mocht betalen. De overige bezoekers gedroegen
zich overigens ook echt Chinees: ze maakten er een behoorlijk
slagveld van, terwijl een deel van het eten op de grond belandde.
Morgen vertrekken we om 08:45 uur met de trein naar Guilin, om
vanuit daar met de bus naar Yangshuo te gaan. Een treinreis van
31 uur.
|
 
 
 |
donderdag 23 september
- zaterdag 25 september: Naar Yangshuo
Donderdagochtend om 8:45 uur vertrokken we met de trein naar Guilin,
dachten we... De treinreis was erg mooi, langs grote rivieren, zware
industrie, rijstterassen, kleine dorpjes, ploegende ossen, landjes
waar noeste arbeid verricht werd... Vrijdagmiddag rond 16:30 uur
arriveerde de trein op de eindbestemming. Nadat we het station uitgelopen
waren, kwamen we er achter dat we niet in Guilin waren aangekomen.
Blijkbaar hadden we dus van het hotel de verkeerde treinkaartjes
gekregen. Daar sta je dan in een vreemde stad. De eerste uitdaging
is erachter komen in welke stad je bent. Dat bleek Liuzhou te zijn:
160 km ten zuiden van Guilin. Hulp hoef je niet echt te verwachten:
de lokalen willen allemaal veel geld aan je verdienen om je naar
Guilin te brengen. Na het nodige zoekwerk en twee grote busstations
later (een lokketiste krabbelde wat Chinese tekens op een papiertje
met het advies dat aan een taxichauffeur te geven), hebben we een
luxe expressbus gevonden die ons naar Guilin bracht (2,5 uur, 4
euro, incl. leuke stewardesse, drankje, krantje etc...). Om 20:30
uur arriveerden we uiteindelijk in Guilin. In deze plaats kwam de
volgende uitdaging, namelijk het vinden van een bus naar Yangshuo.
Het lastige van dit soort zaken is dat je nooit weet wie je wel
en wie je niet kunt vertrouwen. Soms ben je argwanend tegenover
iemand die goede bedoelingen heeft en soms vertrouw je iemand die
slechts op je geld uit is. Uiteindelijk vonden we een minibus naar
Yangshuo, waar we om 23:30 uur arriveerden. We besloten een taxi
te nemen naar ons hostel. 400 meter verderop kwamen we erachter
dat we beter hadden kunnen lopen (voor 1 euro afgezet door de taxichauffeur
dus). Bij het hostel wachtte een vriendelijke meneer ons op, die
zich voordeed als een medewerker van ons hostel en zei dat het hostel
volgeboekt was i.v.m. het weekend, maar dat hij nog wel een ander
hotel wist. Na enkele minuten vertrouwden we het toch niet en besloten
we bij het hostel naar binnen te lopen, waar bleek dat er nog voldoende
kamers vrij waren. Hier kregen we een tweepersoonskamer (erg schoon)
met eigen douche en wc, airco en televisie, aan het populairste
straatje voor 3 euro per persoon.
Zaterdag (vandaag) hebben we een orienterende wandeling gemaakt
door Yangshuo. Het is een gezellig en toeristisch plaatsje, met
een prachtige omgeving, een beetje het Valkenburg van China. Yangshuo
is het enige echt toeristische stadje van China. Sinds er vrij
veel westerlingen naar dit stadje komen, is ook de toestroom van
Chinese toeristen enorm toegenomen, omdat zij het weer leuk vinden
om westerlingen te ‘spotten’. Grappig was het toen
we langs een riviertje liepen en twee Chinese meisjes vroegen
of we met hen op de foto wilden. Ze bleken met een groepje van
zo'n 12 Chineesjes te zijn, die eerst met de groep en later allemaal
individueel met ons op de foto wilden.
De komende dagen zullen we voornamelijk de omgeving gaan verkennen.
|
  |
zondag 26 september -
dinsdag 28 september: Omgeving Yangshuo (Fuli & Xing Ping)
Zondag een fietstocht gemaakt naar Fuli, een dorpje op ongeveer
1,5uur afstand van Yangshou. De tocht ging langs rijstvelden, bergen,
rivieren en hardwerkende boeren en uiteindelijk zijn we met een
klein bootje de rivier overgestoken om in het dorpje Fuli te komen.
Omdat Maarten ziek was hebben we 's avonds en maandag gerelaxed
in en rond het hostel. Het relaxen hield ook in het kijken naar
de Chinese internationale televisie (CC TV9), waardoor we erachter
kwamen dat de nationale feestdag 1 oktober (moonparty) behoorlijk
wat invloed zou kunnen hebben op onze reis. In de Lonely Planet
lazen we dat het afgeraden wordt op deze dag te reizen en dat
de dagen erna het vervoer behoorlijk ontregeld is. De medewerkster
van het hostel vertelde dat de kamers in deze week 28 euro ipv
6 euro kosten, omdat Yangshou in deze periode erg in trek is bij
de Chinese toeristen. We besloten voor 1 oktober in een andere
plaats te zitten en hebben daarom voor 29 september bustickets
en een hostel geboekt in Canton (Guangzhou), zo'n 100 km voor
Hong Kong. Deze plaats staat bekend om zijn economisch belangrijke
functie en zijn goede keuken (de Cantonese).
Dat de moonparty eraan komt kan je al goed merken. De gehele
stad wordt hier flink versierd, de supermarkten puilen uit van
de Mooncakes (oplopend tot 100 euro per doos) en overal zie je
mensen met eenden en kippen lopen voor het Moonfeest-diner.
Dinsdag zijn we met een minibus naar het dorpje Xing Ping geweest.
Het dorpje was erg gezellig met veel houten huisjes. Omdat de
boot die we aanvankelijk terug wilden nemen toch erg duur was,
zijn we ook weer per minibus teruggegaan.
In de omgeving van Yangshou zie je op de rivieren tal van vissers
op bamboe-bootjes. Zij hebben een heel speciale manier van vissen:
zij vissen met (meestal twee) aalscholvers. De aalscholvers zwemmen
in het water op zoek naar vis. Wanneer zij een vis hebben gevangen,
kunnen zij deze niet doorslikken, omdat de visser met een touwtje
de nek heeft afgeknepen. Met een stok haalt hij dan de vogel uit
het water, om vervolgens de vis uit zijn keel te halen. Zo vangt
hij zijn vis.
|
 
 

|
woensdag 29 september
- zondag 3 oktober: Naar Canton
Woensdag zijn we naar de omgeving van Moon Hill gegaan, waar we
ook de Moon Hill beklommen hebben. Moon Hill is een berg die bekend
is om de typische ronde (moon) uitholling in de top. Je had er een
prachtig uitzicht over een groot deel van de omgeving. Je hebt in
deze omgeving tal van bergen die een typische vorm hebben en ook
daaraan de naam danken.
's Avonds zijn we per slaapbus naar Canton vertrokken. Dat was
een hel! De slaapplaatsen waren erg klein, smerig en in de gangpaden
lagen Chinezen die een extra goedkope ticket hadden gekocht. Twee
van die Chinezen bleken in onze bedden te liggen. Na tien minuten
was alles geregeld. Ongeveer een halfuur na vertrek stroomde er
water uit de airco, die daarom uitgeschakeld werd. Daardoor werd
het nog een veel benauwdere en kleffe bedoeling. Om het feestje
compleet te maken was er ongeveer anderhalf uur na vertrek plotseling
paniek, nadat een lucht van doorgefikte electronica en rook zich
door de bus verspreidde. Na een korte noodstop en het openen van
de dakramen ging de bus weer verder. Donderdagochtend om 7.00
uur arriveerde de bus in Canton. Het feest was overkompleet toen
we bij de hostes niet mochten inchekken omdat we het boekingsformulier
niet hadden uitgeprint (in China zijn internetgelegenheden schaars,
laat staan internet gelegenheden met printers). Na de nodige omwegen
en stemverheffing werd het uiteindelijk geregeld. Zondag hebben
we de stad verkend. Canton is een erg drukke, benauwde, hectische
stad, maar heeft ook mooie delen, waaronder Sand Surface Island
en de Boulevard. Doordat we ons in de dag vergist hebben, zijn
we tot 3 oktober gebleven i.p.v. 2 oktober (en zijn we de Natiole
feestdag dus ook vergeten te vieren). Zondagochtend om 11.50 uur
zijn we met de trein naar Hong Kong vertrokken, waar we ongeveer
2 uur later aankwamen. Een zeer levendige en westerse stad vergeleken
met de vorige steden.
|
 
 
  |
maandag 4 oktober - dinsdag
5 oktober: Hong Kong
Intussen zijn we enkele dagen in Hong Kong en hebben we de twee
interessantste delen van de stad voor een deel verkend: Kowloon
en Hong Kong Island. Een geweldige stad, vooral de skyline van Hong
Kong Island.
We hadden nog niet verteld over ons hostel. Dat is echt iets
heel speciaals. Toen we aankwamen in Hong Kong, besloten we naar
ChungKing Mansions te gaan, een soort van 17 verdiepingen tellende
woonaccodomatie. We kozen hiervoor, omdat het erg goedkoop is
voor Hong Kongse begrippen (6,50 euro per persoon per nacht) en
omdat het in hartje Kowloon ligt (de zuidkant van Nathan Road,
ook wel ‘The Golden Mile’ genoemd). Aangekomen op
de locatie, moesten we via een winkelstraatje onder het gebouw
naar een lift, die ons vervolgens tot de zestiende verdieping
bracht. In en rond de lift waren alle rassen ter wereld vertegenwoordigd,
vooral negers en hele dikke negerinnen, maar ook veel Moslims
en Indiers (met tulbanden). De meeste in traditionele kleding
gekleed. Aangekomen bij het 'hostel' bleek het voor het grootste
deel een vaste woonplaats voor Afrikanen, Chinezen en Indiers.
De kamer die we kregen is meer te vergelijken met een badkamer
met bedden dan een hostelkamer. Wanneer je 's avonds met de lift
naar boven wil, moet je ongeveer een kwartier in de rij staan
voor je aan de beurt bent. De komende week verblijven we hier,
omdat de kosten minder dan de helft zijn van een 'normale' accomodatie
en we prachtig uitzicht hebben op de belangrijkste winkelstraat
van Kowloon. Als we naar links kijken, dan zien we Hong Kong Island
liggen.
|
 
  |
| woensdag 6 oktober -
zaterdag 9 oktober: Hong Kong
De afgelopen dagen hebben we ons goed vermaakt in Hong Kong. Naast
het 'exploren' van Kowloon, Hong Kong Island en de New Territories,
hebben we o.a. een bezoek gebracht aan het strand van Stanley. Hong
Kong was echt een leuke stad om een week te verblijven. Vanmorgen
(zaterdag) hebben we het 'copy rolex watch?’, ‘custom
made suit?’ en ‘foot massage?' achter ons gelaten en
zijn we om 08:30 met de trein teruggegaan naar Canton, waar we op
dit moment wachten op de trein naar Nanning die om 16:00 uur vanmiddag
vertrekt. Nanning is een stad in het zuidelijke deel van China.
Morgenvroeg zullen we daar aankomen en hopen we een aansluiting
te vinden naar Hanoi (Vietnam).
|
  |
|
|
© 2005 Onno Wierbos
|