Home Chili China Vietnam Thailand Zuid Afrika

Vietnam: een land vol rijstvelden en erfenissen van de 'gewonnen' oorlog

Typisch gezicht in Vietnam: een vrouw met een juk en een rijsthoedNa Hong Kong hebben we met treinen, bussen en taxi's onze reis voortgezet naar Vietnam. Een land dat in het noorden grenst aan China, maar daar als armste land van Azië absoluut niet op lijkt. Een land dat compleet verwoest is tijdens de Vietnamese oorlog met een volk dat beweert gewonnen te hebben... hoe groot die winst is, is mij niet geheel duidelijk geworden: oorlogsbeelden in Vietnamese musea tonen vaak wel erg grote verliezen. Een land waar mensen op de eindeloze rijstvelden aan de belangrijkste bron van inkomsten werken: export van rijst. Het gemiddelde jaarinkomen ligt hier op zo'n driehonderd dollar.

Hieronder leest u mijn dagboek van de reis.

Heb je vragen of opmerkingen naar aanleiding van wat je gelezen hebt? Schroom dan niet om een e-mail te sturen:

Meer reisverslagen en info op vietnam.pagina.nl

 

 

zondag 10 oktober - dinsdag 12 oktober: onderweg van China naar Hanoi (Vietnam)
Zondagochtend zijn we om 05:00 aangekomen in Nanning. Na een kleine ochtendwandeling hebben we de CITS (chinese international travel services) gevonden, die pas om 8:30 open ging. Tot die tijd hebben we ons vermaakt in het Bailong Gongyuan park (Witte Draak park), waar tal van chinezen in alle vroegte bezig waren met de dagelijkse meditatie, dans, muziek en sport bezigheden. Bij de CITS kregen we te horen dat er op zondag geen treinen reden naar Pingxiang (een chinese grensplaats). Vervolgens hebben we besloten de bus naar Pingxiang te nemen. Na ongeveer twee uur rijden naderde plots in hoge snelheid een inhalende slingerde kleine vrachtauto, die de bus niet meer kon ontwijken en de zijkant van de bus ramde. Op de plaats waar de vrachtauto de bus raakte sprong de ruit, waardoor de hele bus vol lag met glasscherven, niemand raakte gewond. Na een stop van ruim een uur, werd de tocht hervat met de kapotte bus naar Pingxiang.

Aangekomen in Pingxiang werden we overvallen door tal van chinese taxi en bromfiets bestuurders, die ons wel naar de vietnamese grens wilden brengen. We hoopten in Pingxiang wat te kunnen eten, maar na een korte wandeling bleek het een troosteloze bedoeling en namen we de taxi naar de grens: 20km waarvan het grootste deel over een stoffige zandweg. Na de verschillende formaliteiten aan de grens, konden we dan eindelijk voet zetten op vietnamees grondgebied. Ook daar de taxi genomen naar de dichtsbijzijnde grensplaats: Lang Son. Redelijk vermoeid door de reis hebben we daar een hotel gevonden. 's Avonds nog wel gezocht naar een geschikt restaurant, maar ook Lang Son had net als Pingxiang weinig te bieden.

De volgende dag de trein gepakt naar Hanoi, die er maar liefst 7uur over deed (160km). Jammer is het dat de ruiten van de trein hier in Vietnam voorzien zijn van zowel gaas als een metalen rolluik (tegen de stenen gooiende kinderen), wat het uitzicht flink belemmert. Om 19:30 kwamen we aan in Hanoi.

Dinsdagochtend hebben we een wandeltocht door 'The Old Quarter' gemaakt. Hanoi is een drukke, maar meer sfeervolle stad dan de steden die wij in China hebben bezocht. Ook is de Vietnamees vriendelijker en spraakzamer dan de Chinees.

Moe van de reis kwamen we in alle vroegte in Nanning (China) aan: wachten op het verdere verloop van de reis.Volop meditatie in het Bailong Gongyuan Park
Waarom niet gewoon in je eentje mediteren, op de muziek van je draagbare cassette-speler?De grens tussen China en VietnamHet troosteloze dorpje Lang SonEen marktstraatje in Lang Son: aan de typische (poep-) zit-houding kun je zien dat je hier vrij dicht aan de Chinese grens bent. De trein van Lang Son naar Hanoi: metalen rolluiken belemmeren het uitzicht.En zo kwamen we aan in Hanoi: dwars door de woonwijken. En wij maar zeuren over de overlast van de Betuwelijn en Schiphol
woensdag 13 oktober - zaterdag 16 oktober: Hanoi en Halong Bay
Woensdag hebben we een bezoek gebracht aan het mausoleum, waar Ho Chi Minh (de zeer gewaardeerde communistisch en vernieuwend leider van noord-Vietnam enkele decennia geleden) ligt opgebaard. Dachten we: Uncle Ho is helaas voor drie maandjes op vakantie naar Rusland voor onderhoud. Wel hebben we veel van hem gezien in het naastgelegen museum. 's Avonds zijn we naar het theater geweest, waar een traditioneel poppenspel werd opgevoerd in een bak met water (waterpuppets). Dergelijke poppenspelen zijn ontstaan in de rijstvelden van Vietnam. Donderdag en vrijdag hebben we per boot de omgeving van Halong Bay verkend. Halong Bay is een prachtig gebied aan de noord-oost kust van Vietnam. Kenmerkend voor het gebied zijn de ongeveer 2000 eilanden. In het gebied leven tal van Vietnamezen in kleine dorpjes op het water, met als bron van inkomsten voornamelijk de visserij en handel met toeristen. De tocht was met zo'n twaalf westerse medereizigers erg gezellig. 's Avonds rond 17:00 ging de boot voor anker, waarna we genoten hebben van een frisse duik, diner en borrel. Ook de nacht hebben we op de boot doorgebracht.

Zaterdagavond vertrekken we met de slaaptrein naar Sapa (noord-west Vietnam).

Hoan Kiem Lake: het grote meer in het historische stadscentrum Hanoi: een gezellige combinatie van kleurrijke laagbouw en scootersSt. Joseph Cathedral Een willekeurig straatje in HanoiDoor geheel Vietnam zie je heerlijk socialistische beeldwerken van de soldaat, de arbeider en de vrouw Een visser in Halong Bay
Halong BayHet mausoleum waar Uncle Ho doorgaans ligt opgebaard
zondag 17 oktober - maandag 18 oktober: ethnische minderheden in Sapa
De hardsleepers in Vietnam doen, in tegenstelling tot die in China, hun naam eer aan. De gehele nacht nauwelijks geslapen in de trein tussen Hanoi en Lao Cai. Grappig was, dat we in de trein door de conducteur geadviseerd werden onze bagage met sloten aan de bedden te bevestigen en de deur van de coupe op slot te doen.

Hetgeen we van andere reizigers gehoord hebben en hetgeen we gelezen hadden over Sapa was niets teveel gezegd; het gebied is echt fantastisch! Toen we zondagochtend uit de trein stapten en met een minibus vanuit Lao Cai in een uurtje tijd naar Sapa reden, kwamen we onderweg al tal van traditioneel geklede mensen tegen. Later die dag hebben we een bezoek gebracht aan de markt en hebben we het dorp verkend. Sapa en het gebied eromheen kent enkele ethnische minderheidsgroeperingen, die allen hun eigen klededrachten hebben. De vrouwen en kinderen verkopen o.a. dekens en kussenslopen in prachtige kleuren. De bevolking hier is erg vriendelijk, ook wanneer ze niets willen verkopen. Toen we wat door het dorpje wandelden, kwamen we in gesprek met een meisje dat voor haar huisje de was aan het doen was. Ze nodigde ons uit haar huisje te bekijken en vervolgens hebben we ook haar fotoboek bekeken.

Maandag hebben we een wandeling gemaakt naar het nabij gelegen dorpje Catcat en een grote waterval. Een erg mooie tocht. Helaas kwam het nevelachtige weer het uitzicht niet ten goede.

De markt in SapaKippen kopen op de markt in Sapa
Citrusfruit op de markt in SapaHondenvlees op de markt
Vier kleine VietnameesjesDe wandeltocht ging langs vele rijstvelden
En nog meer rijstvelden
De waterval tijdens de wandeltocht naar CatcatEen prachtig meisje en haar zoontje, gekleed in traditionele kleding
dinsdag 19 oktober - woensdag 20 oktober: de omgeving van Sapa
Dinsdag hebben we twee motorscooters gehuurd, waarmee we de bergpas tussen Sapa en Lai Chau hebben bereden. Volgens de reisgids zou de pas ons langs een uniek gedeelte in Vietnam leiden, namelijk de berg die het koudste en het warmste deel van Vietnam scheidt. Aan de kant van Sapa (waar wij overnachten) zou het koud moeten zijn, en aan de kant van Lai Chau erg warm en zonnig. Helaas zit het weer niet altijd mee, zo ook vandaag niet: het grootste deel van de tocht reden we aan weerskanten van de berg door dichte mist, waardoor het extreme klimaatverschil flink gereduceerd werd. Wel bemerkten we dat het aan de andere kant van de berg aanzienlijk warmer was.

Woensdag is onze laatste dag in Sapa; vanavond om 21:15 gaan we met de trein terug naar Hanoi. Softsleepers dit keer. Wat Sapa betreft moet je een klein beetje geluk hebben met de weersomstandigheden. Het is er vaak behoorlijk mistig en wanneer je bijvoorbeeld drie dagen in dichte mist zit, zie je erg weinig van de omgeving, wat de tocht minder aantrekkelijk maakt.

Het kerkje van SapaEen schooltje, zoals je er vele hebt in Vietnam
Twee kleine VietnameesjesDe bergpas ging ook langs een rotsachtige rivier
Wij, op onze stoere scootersTwee kereltjes langs de kant van de weg tijdens onze scootertocht
donderdag 21 oktober - zondag 24 oktober: Hue en de Demilitarized Zone
Donderdagochtend zijn we in alle vroegte (05:00) teruggekomen in Hanoi. Tot 07:30 hebben we aan het Hoan Kiem Meer in Hanoi de morgenstond en de Vietnamese ochtendtradities aanschouwd. Vervolgens hebben we bij het oude hotel geinformeerd naar de mogelijkheden om naar Hue te reizen. 's Avonds om 20:00 hebben we de bus genomen, die om 09:00 (vrijdag) in Hue aankwam. Deze eerste dag in Hue hebben we het stadje wat verkend en zijn we om 14:00 uur een klein uiltje gaan knappen, teneinde om 22:00 wakker te worden. Daarna maar direct gaan eten in een gezellig eettentje, waar we direct in gesprek kwamen met een Japanner en een Vietnamees. Met de Vietnamees hebben we later op de avond in een andere bar nog wat gedronken. De Vietnamees was erg grappig, o.a. omdat hij het absoluut niet leuk vond dat hij geen bier voor ons mocht kopen (na uitleg dat het voor ons relatief goedkoop is in Vietnam legde hij zich erbij neer).

's Zaterdags hebben we in onze regenponcho's het Citadel en de Forbidden Purple City bezocht: het belangrijkste historische deel van Hue. Het was een troosteloze bedoeling, met de gehele dag flinke regenval.

Zondag zijn we met een tour naar de Demilitarized Zone (DMZ) geweest: het gebied waar in de jaren '60 noord- en zuid-Vietnam van elkaar gescheiden waren en hevig gevochten werd. Het hoogtepunt van de tour waren de Vinh Moc tunnels, waar in die tijd de Vietnamezen zich verschuilden voor de hevige bombardementen. Het overige deel viel wat tegen en we waren daarom blij dat we de kortste tour hadden gekozen.

Doordat we de korte tour hadden genomen, moesten we vanuit de DMZ per lokale minibus terug naar Hue. Het betrof hier een negen-persoons busje, waar we met zeventien man ingepropt werden. Bij het naderen van een politie-controlepunt moesten de gordijnen dicht. Zonder succes: het busje werd aangehouden, kreeg een bekeuring, maar na een half uur konden we weer verder (met nog steeds zeventien personen en nu erg chagrijnig personeel).

's Avonds hebben we uitgebreid de Vietnamees in zijn algemeenheid (en met name zijn ondernemerschapsgeest) bekritiseerd in een cafe (B4) dat gerund wordt door een Belg. De Belg is enkele jaren geleden naar Vietnam verhuisd en heeft elf maanden geleden zijn eigen cafe geopend. Erg interessant om zijn belevenissen en moeilijkheden (met bijvoorbeeld de Vietnamese overheid) te horen.

Het Citadel van Hue
De Forbidden Purble City

Ook in Vietnam passen er erg veel goudvissen in een vijver
Vinh Moc tunnels

De Vinh Moc tunnels lagen aan zee
maandag 25 oktober - dinsdag 26 oktober: omgeving van Hue en Hoi An
Maandag hebben we scooters gehuurd, waarmee we de omgeving van Hue hebben verkend. 's Morgens zijn we eerst naar het gezellige vissers- / kustplaatsje Thuan An gereden, waar we o.a. wat over het verlaten strand hebben gezworven. 's Middags hebben we enkele keizerlijke graftombes bezocht: de belangrijkste bezienswaardigheden van deze omgeving.

Tot vandaag hebben we in Hue iedere dag last gehad van flinke regenbuien, soms de gehele dag lang ononderbroken. Vandaag echter kwam na een ochtendbuitje de zon tevoorschijn en is het een prachtige dag geworden. Daardoor wordt zo'n stad ineens een stuk aantrekkelijker.

Dinsdagochtend zijn we om 08:30 met de bus naar Hoi An vertrokken, waar we om 13:00 aankwamen. Hoi An wordt ook wel de 'Lady City' genoemd, omdat je er tal van kledingwinkeltjes hebt waar je o.a. voor weinig geld je eigen ontworpen kleding kunt laten maken.

Omdat we morgen (woensdag) precies op de helft van de reis zitten, trakteren we ons hier op een extra luxe verblijf: het eerste hotel met zwembad. Het hotel is verder erg mooi en ruim opgezet. De prijs die we betalen is minder luxe: omdat het hotel pas enkele maanden bestaat, bieden ze een flinke korting. Met Euro 5,- per persoon per nacht is dit met uitzondering van Hong Kong het duurste hotel van onze reis.

Aan het verlaten strand bij Thuan AnEen vissersbootje aan het verlaten strand
Vissers in de buurt van de keizerlijke graftombesBruggetje in de buurt van de graftombes
De graftombesDe graftombes
Het zwembad van ons luxe hotel
woensdag 27 oktober - zaterdag 30 oktober: Hoi An en omgeving, Nha Trang
Donderdag zijn we met de bus naar My Son gegaan, waar we een bezoek hebben gebracht aan de tempelruines van het Koningkrijk van Champa. Door de verschillende oorlogen en doordat de ruines in een bouwstijl zijn gebouwd waarbij geen cement wordt gebruikt, is daar weinig van overgebleven.

Vrijdag zijn we op de fiets naar het strand gegaan (een eurokwartje per fiets per dag), waar het goed vertoeven was. Door de zon en het straffe windje, kon je heerlijk op de hoge golven kletsen. In de namiddag hebben we nog enkele kopjes thee gedronken in Hoi An en na een goed diner zijn we om 18:30 in de bus naar Nha Trang gestapt.

Vanmorgen (zaterdag) om 06:30 zijn we aangekomen in Nha Trang, waar we tot het begin van de middag eerst onze slaap hebben ingehaald. Nha Trang is de grootste badplaats van Vietnam. Helaas regent het hier, waardoor daar weinig van te merken is. Vanavond vieren we, omdat het zaterdag is, 'uitgaansavond'. Veel meer valt in Nha Trang en omgeving niet te doen. We hebben nog een poging gewaagd om de omgeving van Nha Trang op scooters te verkennen, maar dat had weinig resultaat: veelal grote wegen met zware vrachtauto's.

Rivier in Hoi AnStraat verkopers in Hoi An
Even genieten van de laatste zonnestralen in Hoi AnVeel mooie kleurrijke gebouwen in Hoi An Tempelruïnes van het Koningkrijk van Champa Traditioneel gekleedde Vietnamese meisjes
zondag 31 oktober - donderdag 4 november: ontspannen in Mui Ne, Saigon
Nadat we in Nha Trang nog de omgeving hebben verkend op scooters, zijn we maandagochtend naar Mui Ne vertrokken: een klein badplaatsje met stille stranden, palmbomen en een blauwe zee. Deze eerste dag zijn we met een Belg op scooters naar de prachtige zandduinen van Mui Ne gereden. Je waant je even in een woestijn. Na een overnachting hebben we de reis naar het zuiden voortgezet en zijn we dinsdagavond om 19:00 uur in Saigon (Ho Chi Minh City) gearriveerd. Veel reizigers bezoeken Mui Ne niet. Dat is best jammer, want het is een mooie onderbreking van de reis tussen Saigon en Nha Trang.

Saigon is een erg leuke en levendige stad, merkten we vrijwel direct toen we Saigon binnenreden. Nadat we gegeten hadden en op zoek waren naar een gezellige bar, kwam er onderweg een hoertje naar ons toe, die wel erg handtastelijk werd. Binnen een fractie van een seconde wist ze met haar handtastelijkheid het horlogebandje van Onno's horloge los te maken; ze was net niet vlug genoeg. Wat dat betreft is Saigon wel echt een stad waar je goed op je spullen moet letten.

Woensdagochtend zijn we op zoek gegaan naar het Grand Hotel (cadeautje van een tante van Maarten). Helaas bleek deze volgeboekt. Uiteindelijk hebben we even verderop in dezelfde straat een nacht geboekt in het Continental Hotel. 's Middags hebben we de meeste bezienswaardigheden in Saigon bezocht en hebben we voor 8 november een vlucht naar Bangkok (Thailand) geboekt. Die avond zijn we tot 04:00 blijven hangen in een erg gezellig bagpackerscafe. Donderdag zijn we naar het War Remnants Museum geweest, welke een grote collectie foto's bevat uit de Vietnam oorlog. Opvallend is hoe een subjectief beeld wordt neergezet van de oorlog: het museum toont gruwelijke foto's met daarop de wandaden van de Amerikaanse soldaten, terwijl van Vietnamese misstanden niets wordt getoond.


De morgenstond in Nha Trang De grote Buddha
Prachtige zandduinen in Mui NePrachtige zandduinen in Mui Ne
Vissers in Mui NeKerk in Saigon
Ons hotel en het concertgebouw in SaigonUncle Ho
vrijdag 5 november - zondag 7 november: drie dagen Mekong Delta en de paardenrennen
Vrijdag en zaterdag zijn we twee dagen vanuit Saigon naar de Mekong Delta geweest. De Mekong Delta is het gebied ten zuiden van Vietnam, waar zo'n 20 miljoen mensen leven. Beide dagen hebben we met kleine bootjes de rivieren bevaren en hebben we interessante en minder interessante bezienswaardigheden bezocht, waaronder een drijvende markt. Met name het zuidelijke deel van de delta was erg mooi voor wat betreft de flora.

Vanuit het oogpunt 'zondag sportdag' hebben we de Horse Racing Tracks van Saigon bezocht. Aanvankelijk waren deze na de overwinning van Ho Chi Minh verboden, maar nadat men enkele jaren geleden inzag dat de overheid het geld toch wel erg goed kon gebruiken, heeft men dat verbod opgeheven. Toen we om 12:00 uur bij de races arriveerden was er nog erg weinig spectaculairs te zien. Binnen een half uur was daar verandering in gekomen. Er was een vip-launche en twee tribunes. Op de ene tribune verkochten tal van Vietnamezen hun vaste en vloeibare versnaperingen en was het meer een sociale aangelegenheid. Uiteraard kozen wij voor de tweede tribune, waar het betere gokwerk plaatsvond. Na de eerste ronde de kat uit de boom te hebben gekeken werd het tijd dat ook wij onze paardensportkennis zouden verzilveren, door 50.000 Dong (2,50 euro) in te zetten op respectievelijk de nummers 10, 2 en 1. Toen nummer 10 die ronde gewonnen had en we vol enthousiastme onze winst wilden cashen, bleek dat we op een manier gegokt hadden dat we ze alledrie goed moesten hebben en bleek de racesport plotseling toch wat minder lucratief dan we dachten. Na de derde ronde zijn we gegaan. Het was een erg leuke middag!

Morgen (maandag) vertrekken we om 10:30 uur met het vliegtuig naar Bangkok (Thailand).

Met een Vietnamese reisthoed in de Mekong DeltaDrijvende markt in de Mekong Delta
Mekong DeltaTal van rustige activiteitjes langs de rivieren in de Mekong Delta
De racepaarden worden getoond aan het publiekDe echte gokkers
Een dag naar de races
 

 

© 2005 Onno Wierbos