
Vietnam: een land vol rijstvelden en erfenissen
van de 'gewonnen' oorlog
Na
Hong Kong hebben we met treinen, bussen en taxi's onze reis voortgezet
naar Vietnam. Een land dat in het noorden grenst aan China, maar
daar als armste land van Azië absoluut niet op lijkt. Een land
dat compleet verwoest is tijdens de Vietnamese oorlog met een volk
dat beweert gewonnen te hebben... hoe groot die winst is, is mij
niet geheel duidelijk geworden: oorlogsbeelden in Vietnamese musea
tonen vaak wel erg grote verliezen. Een land waar mensen op de eindeloze
rijstvelden aan de belangrijkste bron van inkomsten werken: export
van rijst. Het gemiddelde jaarinkomen ligt hier op zo'n driehonderd
dollar.
Hieronder leest u mijn dagboek van de reis.
Heb je vragen of opmerkingen naar aanleiding van wat
je gelezen hebt? Schroom dan niet om een e-mail te sturen:

Meer
reisverslagen en info op
vietnam.pagina.nl
|
zondag
10 oktober - dinsdag 12 oktober: onderweg van China naar Hanoi
(Vietnam)
Zondagochtend zijn we om 05:00 aangekomen in Nanning. Na een
kleine ochtendwandeling hebben we de CITS (chinese international
travel services) gevonden, die pas om 8:30 open ging. Tot
die tijd hebben we ons vermaakt in het Bailong Gongyuan park
(Witte Draak park), waar tal van chinezen in alle vroegte
bezig waren met de dagelijkse meditatie, dans, muziek en sport
bezigheden. Bij de CITS kregen we te horen dat er op zondag
geen treinen reden naar Pingxiang (een chinese grensplaats).
Vervolgens hebben we besloten de bus naar Pingxiang te nemen.
Na ongeveer twee uur rijden naderde plots in hoge snelheid
een inhalende slingerde kleine vrachtauto, die de bus niet
meer kon ontwijken en de zijkant van de bus ramde. Op de plaats
waar de vrachtauto de bus raakte sprong de ruit, waardoor
de hele bus vol lag met glasscherven, niemand raakte gewond.
Na een stop van ruim een uur, werd de tocht hervat met de
kapotte bus naar Pingxiang.
Aangekomen in Pingxiang werden we overvallen
door tal van chinese taxi en bromfiets bestuurders, die ons
wel naar de vietnamese grens wilden brengen. We hoopten in
Pingxiang wat te kunnen eten, maar na een korte wandeling
bleek het een troosteloze bedoeling en namen we de taxi naar
de grens: 20km waarvan het grootste deel over een stoffige
zandweg. Na de verschillende formaliteiten aan de grens, konden
we dan eindelijk voet zetten op vietnamees grondgebied. Ook
daar de taxi genomen naar de dichtsbijzijnde grensplaats:
Lang Son. Redelijk vermoeid door de reis hebben we daar een
hotel gevonden. 's Avonds nog wel gezocht naar een geschikt
restaurant, maar ook Lang Son had net als Pingxiang weinig
te bieden.
De volgende dag de trein gepakt naar Hanoi,
die er maar liefst 7uur over deed (160km). Jammer is het dat
de ruiten van de trein hier in Vietnam voorzien zijn van zowel
gaas als een metalen rolluik (tegen de stenen gooiende kinderen),
wat het uitzicht flink belemmert. Om 19:30 kwamen we aan in
Hanoi.
Dinsdagochtend hebben we een wandeltocht
door 'The Old Quarter' gemaakt. Hanoi is een drukke, maar
meer sfeervolle stad dan de steden die wij in China hebben
bezocht. Ook is de Vietnamees vriendelijker en spraakzamer
dan de Chinees. |
 
  
  |
|
woensdag 13 oktober
- zaterdag 16 oktober: Hanoi en Halong Bay
Woensdag hebben we een bezoek gebracht aan het mausoleum,
waar Ho Chi Minh (de zeer gewaardeerde communistisch en vernieuwend
leider van noord-Vietnam enkele decennia geleden) ligt opgebaard.
Dachten we: Uncle Ho is helaas voor drie maandjes op vakantie
naar Rusland voor onderhoud. Wel hebben we veel van hem gezien
in het naastgelegen museum. 's Avonds zijn we naar het theater
geweest, waar een traditioneel poppenspel werd opgevoerd in
een bak met water (waterpuppets). Dergelijke poppenspelen
zijn ontstaan in de rijstvelden van Vietnam. Donderdag en
vrijdag hebben we per boot de omgeving van Halong Bay verkend.
Halong Bay is een prachtig gebied aan de noord-oost kust van
Vietnam. Kenmerkend voor het gebied zijn de ongeveer 2000
eilanden. In het gebied leven tal van Vietnamezen in kleine
dorpjes op het water, met als bron van inkomsten voornamelijk
de visserij en handel met toeristen. De tocht was met zo'n
twaalf westerse medereizigers erg gezellig. 's Avonds rond
17:00 ging de boot voor anker, waarna we genoten hebben van
een frisse duik, diner en borrel. Ook de nacht hebben we op
de boot doorgebracht.
Zaterdagavond vertrekken we met de slaaptrein
naar Sapa (noord-west Vietnam).
|




|
|
zondag 17 oktober
- maandag 18 oktober: ethnische minderheden in Sapa
De hardsleepers in Vietnam doen, in tegenstelling tot die
in China, hun naam eer aan. De gehele nacht nauwelijks geslapen
in de trein tussen Hanoi en Lao Cai. Grappig was, dat we in
de trein door de conducteur geadviseerd werden onze bagage
met sloten aan de bedden te bevestigen en de deur van de coupe
op slot te doen.
Hetgeen we van andere reizigers gehoord
hebben en hetgeen we gelezen hadden over Sapa was niets teveel
gezegd; het gebied is echt fantastisch! Toen we zondagochtend
uit de trein stapten en met een minibus vanuit Lao Cai in
een uurtje tijd naar Sapa reden, kwamen we onderweg al tal
van traditioneel geklede mensen tegen. Later die dag hebben
we een bezoek gebracht aan de markt en hebben we het dorp
verkend. Sapa en het gebied eromheen kent enkele ethnische
minderheidsgroeperingen, die allen hun eigen klededrachten
hebben. De vrouwen en kinderen verkopen o.a. dekens en kussenslopen
in prachtige kleuren. De bevolking hier is erg vriendelijk,
ook wanneer ze niets willen verkopen. Toen we wat door het
dorpje wandelden, kwamen we in gesprek met een meisje dat
voor haar huisje de was aan het doen was. Ze nodigde ons uit
haar huisje te bekijken en vervolgens hebben we ook haar fotoboek
bekeken.
Maandag hebben we een wandeling gemaakt naar
het nabij gelegen dorpje Catcat en een grote waterval. Een
erg mooie tocht. Helaas kwam het nevelachtige weer het uitzicht
niet ten goede. |
 
 
 

|
|
dinsdag 19 oktober
- woensdag 20 oktober: de omgeving van Sapa
Dinsdag hebben we twee motorscooters gehuurd, waarmee we de
bergpas tussen Sapa en Lai Chau hebben bereden. Volgens de
reisgids zou de pas ons langs een uniek gedeelte in Vietnam
leiden, namelijk de berg die het koudste en het warmste deel
van Vietnam scheidt. Aan de kant van Sapa (waar wij overnachten)
zou het koud moeten zijn, en aan de kant van Lai Chau erg
warm en zonnig. Helaas zit het weer niet altijd mee, zo ook
vandaag niet: het grootste deel van de tocht reden we aan
weerskanten van de berg door dichte mist, waardoor het extreme
klimaatverschil flink gereduceerd werd. Wel bemerkten we dat
het aan de andere kant van de berg aanzienlijk warmer was.
Woensdag is onze laatste dag in Sapa; vanavond
om 21:15 gaan we met de trein terug naar Hanoi. Softsleepers
dit keer. Wat Sapa betreft moet je een klein beetje geluk
hebben met de weersomstandigheden. Het is er vaak behoorlijk
mistig en wanneer je bijvoorbeeld drie dagen in dichte mist
zit, zie je erg weinig van de omgeving, wat de tocht minder
aantrekkelijk maakt. |
 
 

|
|
donderdag 21 oktober
- zondag 24 oktober: Hue en de Demilitarized Zone
Donderdagochtend zijn we in alle vroegte (05:00) teruggekomen
in Hanoi. Tot 07:30 hebben we aan het Hoan Kiem Meer in Hanoi
de morgenstond en de Vietnamese ochtendtradities aanschouwd.
Vervolgens hebben we bij het oude hotel geinformeerd naar
de mogelijkheden om naar Hue te reizen. 's Avonds om 20:00
hebben we de bus genomen, die om 09:00 (vrijdag) in Hue aankwam.
Deze eerste dag in Hue hebben we het stadje wat verkend en
zijn we om 14:00 uur een klein uiltje gaan knappen, teneinde
om 22:00 wakker te worden. Daarna maar direct gaan eten in
een gezellig eettentje, waar we direct in gesprek kwamen met
een Japanner en een Vietnamees. Met de Vietnamees hebben we
later op de avond in een andere bar nog wat gedronken. De
Vietnamees was erg grappig, o.a. omdat hij het absoluut niet
leuk vond dat hij geen bier voor ons mocht kopen (na uitleg
dat het voor ons relatief goedkoop is in Vietnam legde hij
zich erbij neer).
's Zaterdags hebben we in onze regenponcho's
het Citadel en de Forbidden Purple City bezocht: het belangrijkste
historische deel van Hue. Het was een troosteloze bedoeling,
met de gehele dag flinke regenval.
Zondag zijn we met een tour naar de Demilitarized
Zone (DMZ) geweest: het gebied waar in de jaren '60 noord-
en zuid-Vietnam van elkaar gescheiden waren en hevig gevochten
werd. Het hoogtepunt van de tour waren de Vinh Moc tunnels,
waar in die tijd de Vietnamezen zich verschuilden voor de
hevige bombardementen. Het overige deel viel wat tegen en
we waren daarom blij dat we de kortste tour hadden gekozen.
Doordat we de korte tour hadden genomen,
moesten we vanuit de DMZ per lokale minibus terug naar Hue.
Het betrof hier een negen-persoons busje, waar we met zeventien
man ingepropt werden. Bij het naderen van een politie-controlepunt
moesten de gordijnen dicht. Zonder succes: het busje werd
aangehouden, kreeg een bekeuring, maar na een half uur konden
we weer verder (met nog steeds zeventien personen en nu erg
chagrijnig personeel).
's Avonds hebben we uitgebreid de Vietnamees
in zijn algemeenheid (en met name zijn ondernemerschapsgeest)
bekritiseerd in een cafe (B4) dat gerund wordt door een Belg.
De Belg is enkele jaren geleden naar Vietnam verhuisd en heeft
elf maanden geleden zijn eigen cafe geopend. Erg interessant
om zijn belevenissen en moeilijkheden (met bijvoorbeeld de
Vietnamese overheid) te horen. |




|
|
maandag 25 oktober
- dinsdag 26 oktober: omgeving van Hue en Hoi An
Maandag hebben we scooters gehuurd, waarmee we de omgeving
van Hue hebben verkend. 's Morgens zijn we eerst naar het
gezellige vissers- / kustplaatsje Thuan An gereden, waar we
o.a. wat over het verlaten strand hebben gezworven. 's Middags
hebben we enkele keizerlijke graftombes bezocht: de belangrijkste
bezienswaardigheden van deze omgeving.
Tot vandaag hebben we in Hue iedere dag
last gehad van flinke regenbuien, soms de gehele dag lang
ononderbroken. Vandaag echter kwam na een ochtendbuitje de
zon tevoorschijn en is het een prachtige dag geworden. Daardoor
wordt zo'n stad ineens een stuk aantrekkelijker.
Dinsdagochtend zijn we om 08:30 met de bus
naar Hoi An vertrokken, waar we om 13:00 aankwamen. Hoi An
wordt ook wel de 'Lady City' genoemd, omdat je er tal van
kledingwinkeltjes hebt waar je o.a. voor weinig geld je eigen
ontworpen kleding kunt laten maken.
Omdat we morgen (woensdag) precies op de
helft van de reis zitten, trakteren we ons hier op een extra
luxe verblijf: het eerste hotel met zwembad. Het hotel is
verder erg mooi en ruim opgezet. De prijs die we betalen is
minder luxe: omdat het hotel pas enkele maanden bestaat, bieden
ze een flinke korting. Met Euro 5,- per persoon per nacht
is dit met uitzondering van Hong Kong het duurste hotel van
onze reis. |
 
 

|
|
woensdag 27 oktober
- zaterdag 30 oktober: Hoi An en omgeving, Nha Trang
Donderdag zijn we met de bus naar My Son gegaan, waar we een
bezoek hebben gebracht aan de tempelruines van het Koningkrijk
van Champa. Door de verschillende oorlogen en doordat de ruines
in een bouwstijl zijn gebouwd waarbij geen cement wordt gebruikt,
is daar weinig van overgebleven.
Vrijdag zijn we op de fiets naar het strand
gegaan (een eurokwartje per fiets per dag), waar het goed
vertoeven was. Door de zon en het straffe windje, kon je heerlijk
op de hoge golven kletsen. In de namiddag hebben we nog enkele
kopjes thee gedronken in Hoi An en na een goed diner zijn
we om 18:30 in de bus naar Nha Trang gestapt.
Vanmorgen (zaterdag) om 06:30 zijn we aangekomen
in Nha Trang, waar we tot het begin van de middag eerst onze
slaap hebben ingehaald. Nha Trang is de grootste badplaats
van Vietnam. Helaas regent het hier, waardoor daar weinig
van te merken is. Vanavond vieren we, omdat het zaterdag is,
'uitgaansavond'. Veel meer valt in Nha Trang en omgeving niet
te doen. We hebben nog een poging gewaagd om de omgeving van
Nha Trang op scooters te verkennen, maar dat had weinig resultaat:
veelal grote wegen met zware vrachtauto's. |
 

|
|
zondag 31 oktober
- donderdag 4 november: ontspannen in Mui Ne, Saigon
Nadat we in Nha Trang nog de omgeving hebben verkend op scooters,
zijn we maandagochtend naar Mui Ne vertrokken: een klein badplaatsje
met stille stranden, palmbomen en een blauwe zee. Deze eerste
dag zijn we met een Belg op scooters naar de prachtige zandduinen
van Mui Ne gereden. Je waant je even in een woestijn. Na een
overnachting hebben we de reis naar het zuiden voortgezet
en zijn we dinsdagavond om 19:00 uur in Saigon (Ho Chi Minh
City) gearriveerd. Veel reizigers bezoeken Mui Ne niet. Dat
is best jammer, want het is een mooie onderbreking van de
reis tussen Saigon en Nha Trang.
Saigon is een erg leuke en levendige stad,
merkten we vrijwel direct toen we Saigon binnenreden. Nadat
we gegeten hadden en op zoek waren naar een gezellige bar,
kwam er onderweg een hoertje naar ons toe, die wel erg handtastelijk
werd. Binnen een fractie van een seconde wist ze met haar
handtastelijkheid het horlogebandje van Onno's horloge los
te maken; ze was net niet vlug genoeg. Wat dat betreft is
Saigon wel echt een stad waar je goed op je spullen moet letten.
Woensdagochtend zijn we op zoek gegaan naar
het Grand Hotel (cadeautje van een tante van Maarten). Helaas
bleek deze volgeboekt. Uiteindelijk hebben we even verderop
in dezelfde straat een nacht geboekt in het Continental Hotel.
's Middags hebben we de meeste bezienswaardigheden in Saigon
bezocht en hebben we voor 8 november een vlucht naar Bangkok
(Thailand) geboekt. Die avond zijn we tot 04:00 blijven hangen
in een erg gezellig bagpackerscafe. Donderdag zijn we naar
het War Remnants Museum geweest, welke een grote collectie
foto's bevat uit de Vietnam oorlog. Opvallend is hoe een subjectief
beeld wordt neergezet van de oorlog: het museum toont gruwelijke
foto's met daarop de wandaden van de Amerikaanse soldaten,
terwijl van Vietnamese misstanden niets wordt getoond. |
 
 

|
|
vrijdag 5 november
- zondag 7 november: drie dagen Mekong Delta en de paardenrennen
Vrijdag en zaterdag zijn we twee dagen vanuit Saigon naar
de Mekong Delta geweest. De Mekong Delta is het gebied ten
zuiden van Vietnam, waar zo'n 20 miljoen mensen leven. Beide
dagen hebben we met kleine bootjes de rivieren bevaren en
hebben we interessante en minder interessante bezienswaardigheden
bezocht, waaronder een drijvende markt. Met name het zuidelijke
deel van de delta was erg mooi voor wat betreft de flora.
Vanuit het oogpunt 'zondag sportdag' hebben
we de Horse Racing Tracks van Saigon bezocht. Aanvankelijk
waren deze na de overwinning van Ho Chi Minh verboden, maar
nadat men enkele jaren geleden inzag dat de overheid het geld
toch wel erg goed kon gebruiken, heeft men dat verbod opgeheven.
Toen we om 12:00 uur bij de races arriveerden was er nog erg
weinig spectaculairs te zien. Binnen een half uur was daar
verandering in gekomen. Er was een vip-launche en twee tribunes.
Op de ene tribune verkochten tal van Vietnamezen hun vaste
en vloeibare versnaperingen en was het meer een sociale aangelegenheid.
Uiteraard kozen wij voor de tweede tribune, waar het betere
gokwerk plaatsvond. Na de eerste ronde de kat uit de boom
te hebben gekeken werd het tijd dat ook wij onze paardensportkennis
zouden verzilveren, door 50.000 Dong (2,50 euro) in te zetten
op respectievelijk de nummers 10, 2 en 1. Toen nummer 10 die
ronde gewonnen had en we vol enthousiastme onze winst wilden
cashen, bleek dat we op een manier gegokt hadden dat we ze
alledrie goed moesten hebben en bleek de racesport plotseling
toch wat minder lucratief dan we dachten. Na de derde ronde
zijn we gegaan. Het was een erg leuke middag!
Morgen (maandag) vertrekken we om 10:30 uur
met het vliegtuig naar Bangkok (Thailand). |
 
 
 
|
|
|
|